Ateki?

Eguraldia ez zen aproposena edo atseginena, baina 09:28ko trena Zumaian hartu eta Debara etorri gara Aitor, Mari eta hirurok. Emozioa ere izan du bidaiak, gutariko batek ez duelako atera bileterik.Geologian ez gara adituak, baina iruditzen zait ibilaldi honen bidez makina bat bat gauza ikas daitekeela. Haitzen formak ikusgarriak dira!

Errekak ur handituta datoz, eta Andikaraerrekaren ura urrutira ikusten da. Arronamendikoa ere hazi-hazi ginda dator.

Begira zer dagoen haitz-geruzaren azpian. Ez al dute ematen garbantzoak?

Haitz-plakaren gainetik, ematen du bidea zihoala zharka Marlaska txabola aldera, Arronamendira.

Euria ere gogoz hasi zaigu.

Harrien artean, bene-benetako “harri bitxiak” aurki daitezke.

Marik azaldu zigunez, animalia batek zulatzen du haitza, pixkanaka, eta animalia aurkitu ere egin dugu.

Pixkanaka, ari gara hurbiltzen Aitzuri aldera.

Aitzuri parera iritsita, eskuinaldetik erraz aurkitu dugu jaiskunea, eta lehengo trenbidera irten gara.

Tunela pasa, eta Mendata aldera jaitsi gara.

Mendatako errekaren azpian.

Hara zer aurkitu dugun putzuzulo batean!

Fosilak Sakonetara iristean. Askotan pasa gara ondotik, baina konturatu ere ez. A zer zortea gurea, gidari pofesionalarekin joatea!

Zer gara txikiak eta ezdeusak naturarekin alderatuta.

Ikusgarri zetozen errekak. Hemen Pagoetakoa.

Eta hemen Aitzbeltzekoa.

Harribiribilen gainean, itsasoak ekarritakoa. Iaz Mari-eta ibili ziren inguru hau garbitzen, eta nahiko txukun dago oraindik, plastiko gehiegirik gabe.

Ari gara hurbiltzen Andikaerrekara. Irudipena daukat ikuskizun honengatik bakarrik ere merezi zuela gaurko ibilaldiak.

Ederra benetan.

Aitor jolasean.

Azken begiratua atzealdera.

Guk ere itsasoari eta harraldeari begira amets egin dugu, eta batez ere amets bat bete. Eskerrik asko, Aitor eta Mari, hain goiz atseginarengatik!

Hitzan ezin izan nuen argazkirik jarri, baina makina bat atera nuen. Kontakizunean jarri nuen gozatu ederra hartu zutela begiek, eta hemen jarriko dizkizuet argazkiak, zuek ere goza dezazuen.

Algorritik, pasoak pasa behar dira lehenengo Andikaraerrekara iristeko. Argazki hau dago aterata lehenengotik.

Bigarren pasoaren parean, mendia etengabe ari da behera, egunetik egunera aldatzen da. Lehen bazegoen zulo batetik pasatzea batetik bestera, baina gaur egun ez. Konparatu bi argazkiak: ezkerraldekoa, orain dela astebetekoa; eskuinaldekoa, 2007ko ekainekoa.

Hirugarren pasoa, Andikaraerreka aurretik.

Zoragarria, Andikaraerreka!

Behetik begiratuta, a zer indarra daukaten itsaslabarrek!

Iaz harraldea garbitzen aritu ziren gazte batzuk, eta tona batzuk zabor atera zituzten. Aurten ere badaukate lana!

Oristoerreka ere ur askorekin zetorren.

Jendea zetorren Algorri aldera. Harribiribiletan, txakur bat. Kuriosoak dira harri hauek, zuri-zuriak!

Palankamugarri parean, burdinazko palankaren faltan, ohol bat zutik, Zumaia eta Deba arteko mugarria. 2007an ere bazegoen zutikako beste zerbait, leku berean. Baten batek hartzen du lana.

Zaborra etengabe pilatzen da.

Baratzazaraurrea eta Aizbeltz. Eskuinean, Arantzako portua

Atzera begiratuta, orain arte egindako bidea, eta bukaeran Algorri eta Talaimendi.

Baratzazaraurrea. Koadrilla bat hamaiketakoa egiten ari zen.

Oso jende gutxi zebilen haitzean. Hau lapetan ari zen.

Aizbeltz. Ez dago dudarik izena nondik datorkion.

Aizbeltzeko erreka.

Pagoetako erreka.

Haitzean forma oso kuriosoak aurki daitezke.

Arantzazpia-Liñapotzueta parean, oso haitz bereziak daude harraldean. Ez al du ematen ilargiko edo desertuko paisaia?

Zer den zuzentasuna!

Beste hau ere haitzean zebilen, txakur batekin.

Arantzako jaiskunearen gainaldean jendea. Azpialdetik argazkia atera nuen eta ederki ikusten dira soka eta mailak. Goitik ateratako argazki bat ere baneukan, lehendik (eskuinaldekoa).

Sakonetako erreka, mailaz maila.

Mendia Azaldegietako bizkarra da, eta oinetan Sakonetako hondartza.

Aizkaizto, Sakonetako muturrean.

Urrutira begiratuta, Mendatako jaiskunetik zerbait zuria ikusi dut jaisten, eta gero atzetik jendea. Txakurra ederki jaitsi da sokarik ukitu gabe, eta atzetik surflariak.

Mendatako errekak salto ederra egiten du bukaeran.

Honaino! Busti eta aurrera; edo media buelta! Gero jakin nuen,Josu Sakonetari galdetuta, marea bizietan baino ezin dela pasa asko busti gabe.

Mendatako jaiskunetik igo nintzen, eta saltoaren beste ikuspegi der bat ikusten da handik.

Berdez, noraino iritsi nintzen.

Aitzuri azpitik, tuneletik, lehengo trenbidea doa. Debekatuta dago pasatzea, baina zer atsegina den debekuak urratzea!

Ordeka-ordekan, ederki doa bidea.

Beste tunel bat pasa behar da, araztegira iristeko.

Debako araztegia, lehen Arronamendi baserria zegoen lekuan. Aldapa gora egin eta errepidera.

Berriz ere atzera begira, Amabirjinabistatik, errepidetik. Harrobien eta gabarlekuan arrastoak hurrengorako geratu ziren.

Debara iristen, eta Sorginetxe. Debalde da amets egitea…

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:”Tabla normal”; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:”"; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:”Times New Roman”; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

Larunbat arratsaldea. Eguraldi ederra, udakoa. Artadi ingurura joatea erabaki dut, baina ez errepidetik; hortik joanda badakit zer aurkituko dudan; nahiago dut bide berrietan ibili, sasi artean bada ere. Flores baserriaren parera iritsitakoan, eskuinaldera egin dut errepidetik, artadia dagoen horretara.

Berehala, zuhaitz artean, hau aurkitu dut:

Begira nolakoak dauzkan alboak:

Inork ideiarik bai zer den edo zertarako erabil zitekeen?

Horren ondotik bidexka ikusi dut, ibai aldetik doana, Txetxuren ontziralekuaren gainetik. Arte-basoa hemen nahikoa trinkoa da, eta ez nuen espero horrelakorik, hain bide zaindurik! Urola ibaiaren eta Basadizarren ikuspegia desberdina da, ikusgarria.

Bideari jarraituz, atzera errepidera irten naiz, eta pentsatu dut Karakas-Basakarteko harrobia zeneko aldapa horretatik jaistea. Egun eguzkitsua da, baina zuhaitzen hostoek apenas uzten dioten argiari pasatzen. Zulo galantak ere badaude tartean, eta kontuz ibili beharra dago.

Harrobi izandakoaren aztarnak nabarmenak dira, nondik ateratzen zuten harria.

Karakasko erriberara irten eta Fabrikazarra parajean egin dut geldialdia. Pena, paretarena!

Eta handik Santiagora, errepidera, jende artera, normalidadera. Azken argazkia Zuloaganeko harresiari atera diot. Ez al da polita?