Ateki?

Urriaren 8a, larunbata. Azkenean 19 laguneko koadrila ederra abiatu ginen, goizeko 08:30ak pasatxo zirenean, Ardantzabiden barrena.

Ardantzara iristerako euri-tantak hasi ziren. Algorrin, itsaso handia eta haizea zakarra. Harraldean, Andikaraerrekara iritsi aurretik, erauntsia. Babesa bilatu behar izan genuen.

Pixka bat atertu zuenean, han joan ginen Deba aldera, Palankamugarrira.

Palankamugarrin.

Euri txikia zena zaparrada bihurtu zen Baratzazarretako bidean gora. Euria-ateri-euria-ateri, Elorriagako atsedenlekuan Arrito jaso eta Pikotera, eta gero Andikarara, Jadarreko zulora jaitsi eta Indañeta-Xarrondo arteko bidera irten ginen.

Narruondora jaitsi ginen, gasolindegiaren ondora, eta atzera San Lorentera, gora, Azkoin baserrien ondotik. Eskerrak hango zakurra erdi lo zegoen eta berandu konturatu zen pasatzen ari ginela.

San Lorenteko aterpean ederki egin genuen hamaiketakoa (12:00etan), eta lehortzeko eta berotzeko aprobetxatu genuen. Errioxa irratia ere ederki sintonizatzen da handik. Zumaia gertu geratzen zela-eta, batzuek etxerako bidea hartu zuten, eta geratu ginenok Agote aldera jaitsi, autopista azpitik pasa eta Ibañarrietara igo ginen. Handik Oikiarako bidea hartu, eta Artabilla baserria pasata, Txortenaren “errantxoa”-ren ondotik, Aizarnazabalgo errepidea hartu genuen. Hemen Etxabe auzora iristen.

Etxabetik errepidera irten eta Muniosoro parera joan ginen. Han, Aizarnazabal eta Zumaia arteko muga egiten duen Muniosorerrekari jarraitu genion gora, Indamendiren oinetara, eta Santakutzerrekako mugarria ikusita, Artzain baserrira irten ginen.

Gosetuta, blai eginda baina kontentu, Zigotzagako mugarri eta bidegurutzean Santa Kruzerako bidea hartu genuen. Handik ere sintonizatzen da Errioxa irratia.

Bertan zegoen Elkano, eta ederki estimatu genuen aterpea eta zerbeza hotza. 15:15ak ziren.

Harmonia ederrean bazkaldu genuen.

Ezetz asmatu nor naizen!

17:00ak jota ziren eta oraindik Aia aldeko lurretan geunden. Ilunak ez harrapatzeko, Zumaia aldera abiatu ginen, aldapa behera zelako kontentu.

Urrutian, Santa Kruzetik, Talaimendi.

Artzainera jaitsi ginen berriz ere, muga-lerroa hartzeko.

Handik, Bentatxotik Meagako errepidera irtenda, Kitmar enpresa zeneko horretan behera egin genuen. Autopista azpitik pasatu eta Guruzelai baserri berrituaren ondotik pasata, erreka ondoko mugarria ere ikusi genuen.

Aldapa igo eta gero, telefono-antenen ondotik zuzenean Arteagara irteteko tentazioa izan genuen… baina ez. Bada oso bide polita, aldapan pikean gora, zuhaitzen arteko pasillo batetik Garateko gainera daramana, eta handik joan ginen… Bat baino gehiago marmarka aritu zen, ea beharrezkoa ote zen hortik igotzea, Arteagara ordekan lasai joan besterik ez genuela, baina gero han goitik, Garateko gainetik, ikusi genuen paisajeak merezi zuen, ezta? Arteagara jaitsi, Errekaldeko mugarri ikusi, gero Karakaskoa, gero Zumentzukoa eta halako batean iritsi ginen Santiagoko hondartzara. Lopek esan zuen akordatzen dela Laiaren ondoan, aldapa hasten den horretan, garai batean mugarria bazegoela; bila ere ibili ginen, baina ez genuen aurkitu. Datorren urtean 18 mugarriko ibilaldia izango ote da?

Hauxe azken mugarriaren ondoko argazkia.

Lagun arteko giro onean, egun-pasa ederra egin genuen, ezta? Datorren urtean berriz?

Oharra: maparen gainean, 25 kilometro inguruko ibilbidea neurtu nuen, baina Javierrek GPSa eraman zuen eta 33 baino gehiago dira. Xabik ere mugarriak GPSaren bidez markatu zituen. Hurrengorako hobekuntzak izan baietz..

Gonbidapena egin nizuen, urriaren 8an Zumaiaren muga-lerroko 17 mugarri ikusteko, eta gaurkoan bideo baten bidez ibilbidea erakutsi nahi dizuet, baita etortzera animatu ere.

Irudiak ikusita, nabarituko duzue eskuaren dardara, baina ez nago ohituta helikopteroan ibiltzen, eta bideo-kamera ere ez zenez nirea…

Bideoa hemen daukazue, eta animatuz gero, idatzi mezu bat (ateki@hotmail.es), batez ere Elkanoko bazkaria aurrez enkargatzeko.

Animatzen al zarete? Egun-pasa polita egiteko aukera daukazue!

Aurrekoan, 17 mugarriak non zeuden adierazi nuen; gaurkoan, proposamen zehatza egingo dut egun batean Zumaiaren muga-lerroaren gaineko ibilbidea egiteko, ahalik eta hurbilen mugatik, baina eroso eta sasitzetan sartu gabe, erreketako uretan busti gabe.

Hauxe proposamen zehatza (parentesi artean, 17 mugarriak):

Goizean:

Zumaiatik abiatu Ardantza aldera eta Algorrira, eta handik, harraldetik, harririk harri, Palankamugarrira (1); Baratzazarretatik Galarretako atsedenleku aldera igo, berriz ere Galarretaerrekari jarraituz behera egin eta Oristomendiren bizkarritik Pikote baserrira (2) eta handik, pistatik, Andikara baserrien aldera (3). Andikarazar baserriaren ondotik (4) Jadarrera jaitsi (5) eta atzera aldapan gora igo Sarrondogoikoaren ondora, errepidera, eta Sarrondoazpikoaren ondotik Narruondora jaitsi, eta Narruondotik atzera gora, Azkoinzar aldera, eta pistara irtenda, San Lorentera (7). Hamaiketako koskorra egiteko unea, eta norbait nekatuta baldin bada, Zumaiara bueltatzeko aukera.

Distantzia, gutxi gorabehera: 8,5 km.

Ibilbidearen perfila, gutxi gorabehera:

Hamaiketakoaren ondoren

Hartu Agoterako bidea, Ezkaraztoren (6) magaletik, eta autopista azpialdetik pasatuta, igo Ibañarrietara, hartu Oikiarako bidea, eta segi Gazteluerrekaren goitik; Artabilla pasatakoan, hartu Aizarnazabal aldera, eta Gazteluerrekaren gainetik pasata, Etxabe auzora; irten errepidera eta joan bertatik Muniosoro aldera, Ozpide eta Azkenportu baserriak pasata.

Muniosoron, hartu eskuinaldera, Indamendiren barrenaldera, eta Muniosoroerrekari jarraituz, lehenengo, eta Narbaztaerrekari gero, irten Santakrutzerrekara (8) eta handik Artzain baserrira (10); handik irten Meagako errepidera eta hartu Elkano aldera, Zigotzagako gurutzera (9). Eguerdia izango da, gosea nagusi, eta Elkano auzoko Gazteateagi jatetxean BAZKALDU.

Distantzia, gutxi gorabehera: 10,5 km.

Desnibela, gutxi gorabehera:

Bazkalondoan

Atzera errepidea hartu Meaga aldera, Artzain baserrira jaitsi (11) eta Bentatxo ondotik (12) Meagako errepidera irten; errepidean behera joan, Oikialdera, eta eskuinaldean Kitmar enpresa dagoen horretan bidexka bat hartu, beheraka, autopista azpitik pasatu, lehenengo, eta trenbidea gainetik, gero, eta irten Guruzelai baserri berritura; jaitsi Azuerrekara (13); errekatik gora egin, Garate aldera, eta gaina hartutakoan, jaitsi Arteagara, lehenengo, eta Karakasko bidea hartuta, gero, Errekaldera (14); handik, Karakas aldera (15), baserrien ondotik behera jaitsita, pistatik, Zumentzura (16), eta azkenik, Santiagoko hondartzara (17).

Distantzia, gutxi gorabehera: 5 km.

Desnibela, gutxi gorabehera:

Ibilbidea guztira, gutxi gorabehera: 24 km.

Hitzordurako eguna, ordua eta lekua ere proposatuko dut, gainera: urriaren 8a, larunbata, goizeko 08:30ean, Beheko Albergan (Ardantzabidearen hasieran); hilabete falta da, norbaitek entrenatzen hasi nahi badu ere…

Animatzen al zarete? Zenbat izango garen jakin eta bazkaria aurretik enkargatzeko, joateko asmoa baldin badaukazue, idatzi erantzuna hemen bertan, edo igual nahiago mezu elektronikoa bidaltzea helbide honetara: ateki@hotmail.es

Zumaiako lurrak edo terrenoak noraino iristen diren jakin nahian, aspaldian makina bat ibilaldi egina naiz muga-lerro imajinarioaren gainean edo hurbil, batzuetan hanka bat gure herrian, bestea auzokoan. Ibilaldi horietan, unerik politenetako edo gozagarrienetako bat mugarriak aurkitzea da. Batzuk zaharrak, beste batzuk berriak; batzuk kareharrizkoak, beste batzuk porlanezkoak, edo hareharrizkoak, edo burdinazkoak; batzuk kubo-itxurakoak, zuzen-zuzenak, eta beste batzuk irregularrak; batzuk ageri-agerian, bide ondoan, eta beste batzuk ezkutuan erreka bazterretan, zelaiaren erdian edo sasi artean.

Ikusi edo aurkitu ditudan mugarri horiek zerrendatuta, guztira 17 irteten zaizkit. Baina neurketetako paper zaharrak begiratuta, askoz ere gehiago izan beharko lukete; adibidez, Zumaia eta Deba arteko muga-lerroan 9 omen daude, eta 5 baino ez ditut aurkitu…

Mugarri horietako bakoitza berezia da, eta halaxe jaso nahiko nituzke hemen, banan-banan, bakoitzaren pare bat argazkirekin.

1) Palankamugarri

Izenak berak adierazten du nolakoa den: burdinazko palanka, harraldeko haitzean goitik behera, zutik sartua. Zumaia eta Deba arteko mugan, iparraldeen dagoena da.

2) Pikotekoa

Bidearen bazterrean dago, umil-umil, ia ezkutatuta.

3) Andikaraberrikoa

Pikote eta Andikaraberri baserrien arteko bidearen azipaldean, bidetik metro batzuk behera eginda.

4) Andikarazarkoa

Elorriagarako bidearen ondo-ondoan, belar artean. Zenbat aldiz pasatu ote gara ondotik, eta hor dagoela konturatu ez…

5) Jadarrekoa

Lurrean botata dago. Hemen bat egiten dute hiru udalerrik: Zumaiak, Debak eta Zestoak.

6) Ezkaraztokoa

Saloente ermitatik gertu, zelaiaren erdian, Ezkarazto mendiaren magalean. Belarra moztuta baldin badago, erraz ikusten da, baina bestela kostatu egiten da aurkitzea.

7) San Lorentekoa

Emitaren ondo-ondoan, kaxa-antzekoa ere egina dauka are gehiago nabarmentzeko.

8 Santakrutzerrekakoa

Indamendiren azpialdeko errekan, Narbazterrekatik Artzain baserrirako bidearen ondoan.

9) Zigotzagakoa

Meagatik Elkanorako errepidearen ondoan, eskuinaldean, pare bat metro behera. Hemen bat egiten dute Aizarnazabalek, Getariak eta Zumaiak.

10) Artzaingoa (1)

Baserriaren ondoko txabola baten alboan.

11) Artzaingoa (2)

Artzain baserritik 50 metro ingurura dago, porlanezko pistaren azpialdean.

12) Bentatxokoa

Porlanezko pista horren alboan.

13) Guruzelaikoa

Meagatik autopista azpitik pasatuta, Azuerrekaren bazterrean, Guruzelai baserritik gertu.

14) Errekaldekoa

Arteaga eta Karakas baserrien artean doa Arteagaerreka, eta hantxe, sakonunean, dago mugarria.

15) Karakaskoa

Karakastik Arteagarako bidearen ondo-ondoan.

16) Zumentzukoa

Santiagotik Karakas baserrietara doan pistaren ondoan, Zumentzu izeneko parajean.

17) Santiagokoa

Maia izeneko haitzaren alboan, zutikakoaren gainean. Nolanahi ere, mugarri hori ez dator bat gaur egun Foru Aldundiaren mapetan ageri den muga-lerroarekin; izan ere, azken horrek mugarria tunelaren parean jartzen du. Garai batean, mugarria Laia etxe/baserriaren ondoan zegoen, han hasten baitzen Getariarako bidea; baina gertatu da Santiago hondartza etengabe handitu egin dela, eta badirudi terreno horiek (paperetan, behintzat, bai) Zumaiarentzat direla. Pixkanaka-pixkanaka, Orroagara iritsiko ote gara?

Horra hor 17 mugarri, zein baino zein bereziagoak. 17 baino ez, eta seguru asko izango dira gehiago, ezkutuan edo beste norbaitek ezagutzen dituenak, eta eskertuko nuke horien gaineko informazioa edo beste edozein bitxikeria.

Horra hor 17 mugarri, tipi-tapako ibilaldi baten bidez egun batean ikusteko modukoak… Hurrengo batean, proposamen zehatza. Hasi prestatzen!

Inuzente egunaren bezperan eta itsasbehera arratsaldean zela aprobetxatuta, harraldean ibili nintzen, Algorritik sartu eta Sakotenatik irten. Mendian bezala, haitzean beti dago zerbait desberdina, berria, polita, berezia…

Hego-haizea zebilen, eta itsasoa bare. Haitzean inor ere ez. Zer dauka Algorrik hain erakargarri egiteko?

Hirugarren pasoa iraganda, Andikaerreka parean, hara zer zegoen:

Berehala akordatu nintzen askoz ere azkarrago jaso zituztela Motxoren sareak…

Labarrean, soka ikusi nuen urrutira. Txindurrineko edo Untzaskungo jaiskunea.

Aurrerago, lagun batzuk ikusi nituen, harribiribilen gainaldean, makurtuta, lanean ari balira bezala. Plastikozko kaxa horiak pilatzen ari ziren, eta geroago, bizkarrean hartuta, Motxo desegiten ari ziren lekura eraman zituzten.

Bi argazki hauek azaroaren 14koak dira. Ondo ikus daiteke nola utzi zituen itsasoak Motxoren kaxa horiak.

Palankamugarrira iritsita, desegiteko lanak eta burdinazko palanka argazki berean jaso nahi izan nituen, erakusteko itsasontzia ia-ia Zumaian egon zela.

Aurrerago, harraldean nabarmenak ziren itsasontziak utzitako arrastoak: haitzak ingurukoak baino kolore argiagoa zeukan, brankada eta harri hautsiak…

Arantzazpian, itsasontzi baten zatia. Hau ere Motxorena ote?

Arantzako portuaren parean, Sakonetara iritsi aurretik, badago jaiskune polit bat eta aspaldian gogoa neukan igotzeko edo jaisteko. Hemen morez adierazita: 

Bidezidorrari jarraituta, erraz iristen da soka dagoen lekura. Hauexek argazki batzuk:

Handik, Arantza baserrien ondotik Elorriagara, eta ondoren Zumaiara. Hiru ordu inguruko buelta harraldean. Gozatu ederra!

Zumaiari bira, buelta a Zumaia… Hiru-lau orduan Zumaiaren inguruan oinez egiteko ibilbide erraz eta ederra: Zumaiatik Elorriagara, handik errepidera jaitsi eta Uraingañera igota Arroara, Tellendira; handik Agotera, eta Ibañarrietara igota, Oikiara jaitsi; azkenik, Oikia zeharkatuta, Mantzizidorko zubitik Arteaga baserrira, Artadira eta Zumaiara jaitsi.

Ohitura daukagu koadrilan urtean behin, behintzat, egiteko, Urtezahar egunaren bueltan, eta atzo, abenduaren 26an, egin genuen. Bai aukeratu ere eguna: urteko egunik hotzena izango zen, eta ibilbide guztian buruan ibili nituen etengabe Xabier Leteren hitzak: “Egunsentiaren esku izoztuak”.

08:00. Zumaia lo.

Gainetara irten ahala, eta argia areagotzen, ikuspegia zabaldu egiten da. Ederra dator eguna.

Agirre baserrien parean, bidean aurrera.

Elorriagako atsedenlekura  iristen, Muxurgañetik, atzealdera begirada.

Elorriagara ailegatzen, Motxoren zirkoaren ondorioak nabarmenak dira Pagoetagañari buelta ematen dion pistan.

Elorriagatik Itziarko errepidera jaisten.

Normalean lokaztuta egoten den lekuetan ez gara zikindu, dena izoztuta zegoelako. Arroara jaisten.

“Izotz ondoko eguzki, neguaren barre…”. Agotera iristen.

Ibañarrietako iturria izoztuta.

Olatxinen ondotik, Artabilla baserrira.

Mantzisidorko zubi aldera.

Egia esan, nahikoa zalantza bagenuen Klaudiok eta Aitorrek garaiz prest izango ote zuten hamaiketakoa soziedadean, baina portatu ziren: odolkia, txorizoa, salda, verdejo gozoa… Gero, bazkaria, eta musa, eta…

Datorren urtean berriz!

Uda honetan gozatu ederra hartu dut arratsalde batzuetan, Zumaia inguruan oinez ibilita, gehienetan ere muga-lerroari jarraituz. Azkenaldian itsututa nabil horrekin, non hasten eta bukatzen den gure udalerriaren muga, eta ariketa polita da imajinatzea lerro hori nondik nora joan daitekeen eta gain-gainetik i biltzea. Horretarako, Gipuzkoako Foru Aldundiko mapak eskuratu ditut, baita mugarriak aztertu zituzteneko aktak ere, eta Udal Artxibategian ere ibili naiz, lehengo muga-ikuskapen haien bila.

Ibilaldi horietan, ezagutzen ez nituen mugarri batzuk “aurkitu” ditut. Horietako bi aurreko batean ekarri nituen hona (Andikarakoa eta Palankamugarri), baina beste batzuek ere sorpresa atsegina eman didate:

Karakas baserrien ondoan hau ikusi dut:

Berez, ez dago gaur egungo muga-lerroaren gainean, baina bai hurbil, eta itxuragatik esango nuke mugarria dela

Errekalde parajean, Arteagaerrekaren ondoan, mugarri polita dago:

Artzain baserria, Meagatik Elkanorako bidean, Zumaiakoa da, eta ondoko bi mugarriak ederki zainduta dauzka:

Artzaindik behera, Aizarnazabalekin Santakrutzerrekak egiten du muga, eta han  dago zutik mugarria:

Sarrondoazpikotik Narruondo alderako zelaian, belar-bolak kendu dituztenean, hauxe agertu da, mugarria beharko lukeen tokian:

Horiez gain, ordea, beste zenbait kontu aipagarri ere ekarri nahiko nituzke hona:

Itsas gaineko begiratoki polita. Elorriagako atsedenlekutik behera, Baratzazarretako jaiskunearen eta Galarretako errekaren artean, bide bati jarraituta dago.

Badirudi norbaitek txabola edo zerbait egin nahi izan zuela bertan. Begiratoki aparta da, itsaslabar bertikalaren erdian ordeka.

Jadarreko mugarriak  etzanda jarraitzen du. Ez al dago indarrik Zumaian Deba aldera edo Zestoa aldera mugitzeko, behingoagatik terrenoa irabazteko? Edo zutitzeko, behintzat…

Garateko gainaren eta Zelaizar (Oikian tren-geralekua zegoen horren gainaldean) artean bide polita dago, artadi trinkoan barrena.

Ondo begiratuz gero, zuhaitz benetan bitxiak aurki daitezke Zumaia inguruan. Hauek Errekalden daude, Arteagaerrekaren ondoan.

Zer zuhaitz da? Zergatik dauzkate horrelako korapiloak? Biologo edo naturazaleren batek argitzerik baleuka…

Arteagako harrobia izan zitekeena. Behin edo behin, ekarri izan dut hona harrobien kontua, Karakas, Basakarte eta Arteaga aldean harrobiak zeudela. Kantera baten arrasto nabarmenak daude Arteagaerrekaren ondoan.

Non hasten da Getaria? Zein da azken/lehen mugarria, harraldean? Dokumentu zaharren arabera, hondartza parean, Askizurako aldapa hasten zeneko hori zen muga, aldapa barrena, eta hortxe zegoen azken mugarria. Gertatu da, ordea, Santiagoko hondartza izugarri hazi dela lehengo aldean, batez ere eskollera egin zutelako, edo Parolmuturra luzatu. Horregatik, mugarria jarri zuten Mahaia haitzaren goialdean. Gaur egun, ordea, Diputazioaren azken maparen arabera, muga-lerroa errepideko tunela pasata dago, hor Anadekoek arrantza-lehiaketetarako jarri zuten harrizko mugarri handi horretan.

Pixkanaka, Parolmuturra eta eskollera luzatuta, Orroagaz ere jabetuko gara…

Batzuetan gertaera ustez txiki batek eguna alaitzen digu eta bete egiten gaitu.

Askotan joana naiz Algorritik Deba alderako harraldean aurrera, eta Baratzazarrak aldera (Elorriagako atsedenlekuaren azpialdera) ailegatutakoan, beti begiratzen duen Palankamugarri non ikusiko, hau da, Deba eta Zumaia arteko muga adierazten duen burdinazko palanka. Orain dakidanez, okerreko lekuan bilatzen nuen; izan ere, atzo ikusi nuen lehen aldiz, tente, zutik, esanez bezala “Hemen nago ni!”.

1889ko irailaren 24ko udal-agiri batean, Zumaia eta Debako udaletako ordezkariek bi udalerrietako muga-lerroa ikuskatu behar zutela eta, hauxe dio: “se colocó una barra de hierro que marcara la divisoria de ambos pueblos en la orilla del mar y punto conocido por ‘Galarreta-erreca’”. 1935eko azaroaren 13an, bi udaletako ordezkariak Galarretaerrekan bildurik, mugarriak ikuskatu zituzten, eta lehen mugarritzat hauxe jo zuten: “La reconoció como tal una barra de hierro empotrada en una roca a la orilla del mar Cantábrico, de forma cilíndrica, cuyas dimensiones son: cincuenta milímetros de diámetro y cincuenta centímetros de altura. Se halla situada en el paraje denominado ‘Galarreta-Erreca’”. Hainbeste urteren ondoren, hainbeste marea gora eta marea beheraren ondoren, hainbeste olatu eta ekaitz pasa eta gero, harrigarria -eta pozgarria!- da hor jarraitzen duela ikustea, bere horretan.

Norbaitek ikusi nahi izanez gero, ea balio dioten bi argazki hauek, non dagoen kokatzeko:

Duela egun batzuk, igandean, Elorriaga aldera joan ginen, goiz-buelta ematera. Bidean, geldialdia egin genuen Andikarako mugarrian, argazki batzuk ateratzeko.Auskalo zenbat jende pasatzen den ondotik eta inor gutxi konturatzen da hor dagoela eta hor amaitzen dela Zumaia, hor hasten dela Deba (edo Itziar).Pikote ondotik Ollaostagañera aldera hartuta, gainaldean dagoen beste mugarriaren ondotik pasatu ginen.

Urrutian, Andikara aldera begiratuta, ezagutzen ez nuen beste mugarri bat ikusi nuen, belardian. Hemen daukazue zirkulu morearen barruan, eta berdez Andikarakoa.

Argazkia aterata, neure buruari agindu nion bueltatu beharra neukala, eta uztailaren 23ko arratsaldean itzuli nintzen.

Andikaratik Pikoterako bidea hartuta, txarrantxa-hesiaren ondotik behera jaitsita, berehala aurkitu nuen.

Hareharrizkoa da, polita oso.

Pentsatu nuen muga-lerroari jarraitzea Deba aldera, eta Pikote aldera hartu nuen.

Bi lagun parapentean zebiltzan, itsas haize ederra aprobetxatuta.

Pikote ondoko mugarritik Oristoerrekan behera sartu nintzen, gurdi-bidetik barrena, toponimia-mapa eskuan, beste mugarriren baten bila, baina ez nuen aurkitu mugarrien arrastorik. Erreka-zuloa pasa eta goialdera irtenda, Palankamugarri aldera egin nuen. Galarretaerreka aldera egin nuen ertzetik, eta harralde aldera begiratu. Auzolandegikoek prest dauzkate zakuak.

Galarretaerrekatik zaila da harraldera jaistea, labarretik, eta berriz ere atzera egin dut, etorritako bidetik. Muga lerroa izan daitekeen horretan erpin geodesiko bat aurkitu dut, labarraren ertzean.

Oristoerreka itsasoratzen den horretan bada tramankulu bat aspaldian atentzioa ematen didana eta bertatik bertara ikusteko gogoa neukanez, haraxe joan nintzen.

Entzuna daukat baserritarrek egina dela, egurra karreatzeko harraldetik gora. Baina ez dakit ez noiz egina den, ez nork, ez zertarako… Norbaitek argibiderik izanez gero, eskertuko nioke.

Hortik, Pikotera igo nintzen, eta hango txakurrek ongi etorria eman zidaten. Neure buruari agindu nion hurrena makila hartu behar nuela eskuan, dedio!

Pikotegañatik Andikaraerreka aldera egin nuen, labarraren ertzetik.

Eta oraindik ere buru gainean neuzkan parapentekoak.

Andikaraerreka pasa eta Algorri bidean, urrutitik argazkia atera nien Algorriko muturrean zeudenei.

Arratsaldeko zortziak ziren. Ordu ederra tabernan kaña eder eta hotz bat (edo bi) hartzeko, horrelako ibilaldiaren ondoren!

Oharra:

Muga-lerroa nondik nora doan ikusteko, Diputazioko gipuzkoa.net-en material ugari dago.

 

Pyrenaicaren azken zenbakian (239.a), artikulua argitaratu dugu Xabier anaiak eta biok, “Zumaiatik Debarako harraldean” izena duena. Zumaiatik Debara harraldetik, haitzen gainetik, oinez joateko proposamena da, eta beste zenbait kontu ere azaltzen ditugu: olagarro-arrantza, Algorri eta babes-izendapenak, flyscha eta bestelako izenak, “Algorri, harri gorrizko liburu” bertsoak…

Eskerrik asko Javier Carballori argazkiengatik

86-89-flysch-2.pdf