Gortu

Apolo familiarekin gortzera joan zaigu Aragoi-Katalunia aldera, Terradets eta gainerakoak ikustera eta ahal badu ukitzera; gu, hemen, askoz ere errealistagoak gara eta Biazpe ingurura joan eta eskalatzearekin konforme. Mutuari enbidoa bota eta hemen gara, 2009-08-18an, asteartean, beste hartan bezala (orain dela hiru urte pasa!) “Los tres mosqueteros” eta “Herri baten sustraiak” lotu eta goiz pasa ederra egiteko asmotan. Hauxe kronika laburra.

Zazpietan geratu naiz Mutuarekin, baina gaurkoan ere sartu dit ederki. Ilun dago eguna, baina eskalatzeko eguraldi ona dator.

Eta hamarrean azaldu da, eta gosaldu gabe, gainera. Horregatik, gaurkoan, Pagozelain geratu ordez, Zumaian bertan egin dugu lehen parada, Errotan: hutsa eta ebakia, kroissanta, periodikoa… Ederra martxa!

Autoa hartu eta halako batean (08:30), iritsi gara Irurtzun ingurura. Autoak daude errepide bazterrean, baina eskalatzen inor ere ez. Ederra ikusten da Txikia…

Urrutian, langile batzuk ikusi ditugu, arropa horiekin, eta gerturatu ahala ikusi dugu kableak eta sareak konpontzen ari direla, harriak eroriz gero ez iristeko autobideraino.

Trasteak prestatu ditugu eta lehen bi sokaldiak bakarrean nik egitea proposatu diot Mutuari. Konforme da.

Ustez errazago egin nuen aurrekoan, baina iritsi naiz azkenean bilgunera. Mutuari abisatu, niregana etorri eta Zezen-plaza izenekotik egin du gora, hurrengo bilguneraren bila. Luze eta zabal aurkitu dut, hango nagusia balitz bezala.

-Nik egingo dizkiat bi hauek eta hiretzat bi azkenak…-nik, batez ere ondo akordatzen naizelako azken biak direla gogorrenak.

Eta ameto Mutuak! Harrigarria! Hori bai: marmarrean jardun du, nik lau egingo ditudalako aurrean eta berak bi… Esan diot bere biak askoooooozzz ere zailagoa direla eta aurretik egiteak meritu doblea daukala.

Goraka irten naiz eta lehen metroetan sekulako nekaldia izan dut, eskuekin tiraka, hankak behar bezala erabili beharrean. Ahaztuta nengoen zeinen polita zen, batez ere amaieran, eskailera antzekoa hasten denean. Gora igo ahala argazkiak atera ditut, eta bilgunean lotuta, segituan igo da Mutua.

Hurrengo bi sokaldiak ere bakarrean egitea badago metro-kopuagatik, baina beldur naiz ezkerralderako trabesiarekin sokak ez direla ondo ibiliko eta bitan egitea proposatu diot Mutuari. Halaxe egin du,

eta laster gara biaren amaieran. Hortik gora erraza da, paso txiki bat kenduta, eta laster azaldu da Mutua.

Gure babeslearen tartea eta guzti

Eta niri ere argazki batzuk egiteko eskatu diot Mutuari. Hauxe polita, Handiaren pare-parean!

Eta beherakoan, beti bezala, argazkiak Handiari, laster igoko dugun esperantzan.

Apolo bueltatu da oporretatik, eta badaki gortzen izan garela, Mutuak esanda.

-Eta? Noizko kronika?

-Egingo diat zerbait.

Hauxe emaitza.