Gortu

Igandean, goizeko 7etan, Larregi fielatoan jaso eta Aiztondo aldera abiatu gara. Zarautzen, peajearen parean, Ferdinan norbaiten zai dago, txintxo-txintxo, motxila eta guzti, norabait joateko.

Pagozelain geldialdi teknikoa egin ondoren, sartu gara krokisetan 1. bidea izenarekin ageri den horretan. Lehen bi luzeak bakar batean egin ditu Larregik. Niri hirugarrena eta laugarrena tokatu zaizkit, baina bi luzetan egitea erabaki dut.

Gu gortzen hasi orduko, nire argazki-kamerari pilak bigundu zaizkio, eta Larregik, berriz, ez du kamerarik hartu. Garai bateko eskalatzaile handi batek zioen moduan: “es peso de más”.

Hemen dituzue eguneko argazki bakarrak, 1. bideko 2. luzekoak.

Jaitsitakoan, jende pixka bat bildu da dagoeneko.

Ondoren, Sur clasica bidearen lehen luzea egin du Larregik. Ni igotzen ari naizela, Larregiren farreak somatzen ditut.

- Zer passten da?

- Beirazak! Chamonixen lehen luzea bukatu berri duen horrek “voy a saltar” esan ziok lagunari eta bilguneko “bainuontzira” lanzamientua egin dik.

Eta gu kamerarik gabe!

Handik, Joakina bideari ekin diot nik.

Bi rapeletan jaitsi eta bukatutzat eman dugu eguna, gustura asko.

4 Comments »

Igandean, Nafarroara abiatu ginen. Andoainen autobidea hartu eta Pagozelain geratu ginen, ohitura zaharrari jarraituz. Kafe bana hartu eta tripak lasaitu ondoren, Uharte-Arakilerantz abiatu ginen. Paretaren azpira iritsi bezain pronto, trasteak soinean jarri eta Iñaki Goñi bideari ekin zion Larregik. Moninete (edo halako zerbait) ere esaten diote bide horri.

Larregik bi luze egin zituen tirada batean, eta hurrengoa nik egin nuen. Ni Larregiren parera iristerako, beste bi tipo heldu ziren eta ezkerreko aldeko bide batean sartu ziren, Irrintzin seguruenik.Azken luzea erraza eta motza denez, ez genuen egin, erlojuaren aurka ibiltzen gara eta. Beste bi tipo etorri ziren ondoren.Bi sokak elkarri lotu eta bi rapeletan lurrean ginen, berriro ere. Bitartean, azkena iritsitakoak Sur clasica delako bidean sartu ziren. Irrintzikoak dagoeneko goi samarrean zeuden, baina ez zirudien presaka zebiltzanik. Azkena iritsitako biak, Iruñakoak, are mantsoago zebiltzan.

Irrintzin sartu ginen.

Berriro ere, Larregik bi luze batean egin zituen eta ni haren parera iritsi nintzenean, irrintzilariak bertan genituen.

Pazientzia eta denbora beharko genuke gure bideari jarraitzeko, baina denbora gehiegirik ez geneunkanez, rapela egin eta berriro ere, behera. Jaisteko zain nengoela, azkena iritsitakoetako bati argazkia batzuk atera nizkion.

Sponsorrari keinu bat eta Zumaia aldera.

Bueltan, Irurtzunen sartu eta Biaizpeko txikienaren azpian geratu ginen, garai batean Plazaolaren trena pasatzen zen tunelaren irteeran.- Hara! Gaur baziok baten bat!Bi lagun zeuden Gora gu ta gutarrak bidean.

Patxi Berriori begiratu, azkena astragaloak noraino iristen utzi zidan ikusi eta etxerako bidea hartu genuen.

No Comments »

Igandean Otsortiako harrobian izan ginen, Atxarten, Untzillaitzen hegoaldeko magalean.

Durangora iristean, Anbotoren gailurreko txapela bistan ageri zen:

-Mari bere etxean dago- bota zien Larregik gonbidatu gazteei.

Urkiolako maldan gora jo eta Gatzaieta baserriaren ondoko aparkalekura iritsi ginen.

Gero, motxilak bizkarrean hartu eta bideari ekin genion. Hasieran, ondo. Gero, ez hain ondo.

Lanak izan genituen Otsortiako harrobiaren azpira heltzeko.

Espedizio-burua eta belaunaldi berriak lanerako prestatzen

Hirugarren saioa zuen Izarrek eskalatzen, eta lehenengoa, Joarrek. Zorionak bioi!

 Larregi hasi zen, ohitura zaharrari jarraituz. Hasteko, Txiki txoko (IV+) egin zuen.

Txikien txanda hasi zen ondoren.

Aita jaisterako, Izar prest zegoen.

Bide erraza izan arren, ez zen samurra txikientzat, heldulekuak ez ziren eta oso nabarmenak.

Izarrek metro batzuk egin zituen eta behera. Gero, Joarrek egin zuen ekinaldi bat.

Ondoren, txanda eskuratzeko asmoa genuen, baina gazteek ez zuten etsi.

Berriro ere Izarrek ekin zion, bai eta lehenengo aldian baino gorago iritsi ere.

Joarrek ere hobetu zuen pixka bat aurreko marka.

Katera iristen direnean, botellita de champán abestu beharko diegu, Dieciochok erakutsitako legean.

Gero, ni neu igo nintzen, eta bukatu orduko, ezkerreko biari ekin zion Larregik: Capitan Rancio (6a) izenekoari.

Biok egin genuen, eta beste batzuek ere probatu nahi zuten, baina berandu samar zela eta, bere horretan utzi genuen. Gu gustura seisa, seisa eginda.

Bueltan, bide egokia hartu eta eroso itzuli ginen aparkalekura.

Eta hala bazan edo ez bazan, sar dadila kalabazan.

Gortu!

No Comments »

Ia bi urte pasatu dira azkena eskalatzera joan ginenetik. Biaizpen astragaloa hautsi nuenetik ez du gerra handirik eman blog honek, baina hemen gaude berriro ere.

Atzo, azkenean, Labarganetara joan ginen Larregi eta biok, Untzillaitz mendiaren hegoaldeko magalera. Lehenago ere egon izan gara Atxarteko leku eder horretan, bai eta Elosuko harrobian eta Koberretapen ere.

Eguraldi bikaina izan genuen.

Aspaldi “gortu” gabe geunden eta ez geneukan batere argi nora jo: Elosuko harrobira, Koberretapera edo Labarganetara.

-Oyes! Elosuko harrobira?

-Ke ba! Gero tope jarriko dek…

-Goazen ba, Koberretape aldera! Daon ihintzakin earki bustiko gaituk bidean.

Eskuinean, goian, Koberretape. Pare-parean, Labarganeta.

Koberretapen bideen izenak harri txiki batzuetan idatzita ageri zirelakoan geunden, baina han ez zegoen horrelakorik. Beraz, non sartzen ginen jakin gabe ez ibiltzeagatik, beheko sektorera jo genuen, Labarganetara.

Han, berriz, bideen izenak jarrita zeuden eta bakoitzaren graduaren txuleta bagenuenez, bertan geratu ginen.

Hasteko, ezkerreko aldera joan ginen, bide errazenen bila.

Ezkerreko biak egin genituen berotzeko.

Hasteko, cursillistas izenekoaren lehen luzea, 5a mailakoa.

Gero, albokoa, 5a mailako beste bide bat.

Erdialdera joan ginen ondoren, eta 5c-ko beste bi bide egin genituen: Ponte el casquio eta Golpe en el escroto (Jexux, Maria ta Joxe, hoiek dia izenak!)

Kaskoarena ez da berriketa gero!

Garai batean “el rozamiento de la cuerda” esaten zen, bigarren zetorrenari goitik harri txintxorrak botatzen zitzaizkionean.

Atxarteko leku eder hauetan berriz, ahuntzek ederki egiten dute lan hori. Goitik guri begira ikusten genituen, esaten bezela: “ño, oraingoan ez haut harrapatu, baina egon hadi pixka bat!”.

Gure esponsorraren edari isotoniko berritzaile horietako bana edan, eta etxera abiatu ginen txintxo-txintxo, puntu estrarik gastatu gabe.

Harriak harri, martxan gara berriro ere.

Gortu!

6 Comments »

Batzuetan albisteak muturrekoa ematen dizu eta mutu geratzen zara, hitzik gabe, zuri burua eta aurpegia. Ez duzu ulertu nahi, jan nahi, sinetsi nahi, baina gertatu da. "Joakin Zubeldia hil da goizean". Berriz irakurri eta oroitzapenekin batera lehen malkoa begietara.

Continue Reading »

No Comments »

Urriaren 6a, larunbata. Zakila Bira Zumaian. 20 km: Zumaia-Narrondo-Arroa-Iraeta-Aizarnazabal-Oikia-Zumaia.

Aspalditik neukan irteteko asmoa, eta nahi baino gutxiago entrenatu badut ere, egun honetara begira nengoen, aspalditik, batez ere ziklo baten amaiera dakarrelako. Neure buruari agindu nion hau korrituta berriz ere panelean gortzen hasiko nintzela. Egia izango ahal da!.

Continue Reading »

3 Comments »

Aspaldian hemen ezer ere jarri ez eta ahaztu ere egingo zaizkit pasahitza, nola idatzi behar den… Hona hemen lerro batzuk, bizi garela esateko.

Continue Reading »

1 Comment »

Lehendik bi aldiz daukat eginda bia hau, biak ere orain dela 20 urte baino gehiago, eta bi igoera haietan izan zen zer kontaturik, gauza berezirik. Lehenengoan, Jon Lazkano Albardao bergararrarekin, gauak harrapatu gintuen gora iristen ari ginela, eta behera ailegatzerako gau beltz-beltza zen; ez geneukan linternarik, noski; Irurtzunen festak ziren eta gogoan dut nola edan genituen zerbeza-kañak, bata bestearen atzetik, egarria ezin aserik. Bestean, Apolorekin, udako ekaitz batek harrapatu gintuen goialdean, tetxoetan, eta eskerrak zaparrada berehala pasatu zen eta beroarekin haitza segituan lehortu zen; gero kristoren parranda bota genuen Donostian.

Aspaldian neukan gogoa bia honetara bueltatzeko, eta gaurkoan etorri gara, egun osorako permisoa badaukagu eta. Zumaiatik irten garenean, ordea, ez genuen imajinatu ere egiten eguerdirako etxean izango ginela, bueltan. Orduan ez genekien hirugarren aldi honetan ere izango zela zer kontaturik, gauza berezirik.

Continue Reading »

4 Comments »

Atzo arratsaldekoa kontatzeko asmotan sartu naiz blogean, eta aspaldian ikusi ez nituen zenbaki batzuk irakurri ditut: Gortu martxan jarri genuenetik, 51 artikulu idatzi ditut; 77 erantzun izan dira; irakurketak 931. Ez dira kopuru txarrak, ezta?

Orduan, hasi ginenean, asmoa neukan Apolorekin erdi bana idazteko, txandaka. Akuilu-lanak egin bai, lanak agindu bai, ideiak eman bai, baina idatzi gutxi Apolok, erantzunetan eta adarra jotzeko ez bada!

Gaurkoan Apoloren txanda da. Bertsolariei egiten zaien moduan: nahi duan doinu eta errimarekin, gaia atzoko eskalada emanda, argazkiak hemen jarrita, nahi baduk bertsotan ere bai. Kontatu zak atzokoa, Rufino!

Continue Reading »

4 Comments »

Badator uda eta opor-garaia. Lau-bost egunetan kanpora irteteko moduan izango gara eta ari gara aizkorak zorrozten, nora joan eta zer eskalatuko dugun amets egiten. Horrelakoetan, beste askotan bezala, gehiago gozatzen dugu prestatze-lanetan. Continue Reading »

2 Comments »