Hiru eskola, hiru egunetan
Asteburuan ez dugu aspertzeko denborarik izan. Eskalatu, nahi baino gutxiago eskalatu dugu, baina bazterrak ikusi eta gozatu ederra hartu bai, hori egin dugu.
Ongi etorri udari Mariantonaitzen
Eguna luzatuta dago eta arratsaldea ederki aprobetxatzea dago eskalatzeko. Lana utzitakoan zenbat denbora eta zer aukera daukagun kalkulatu dugu, posta elektroniko bidezko mezuez, goizean. Ni pozik nago; Apolo ez hainbeste: hiru ordu dauzkagu eta aukera bakarra Mariantonaitz da!
Etzionk patzeik!
"Etziok patzeik" izena du, ustez, Mariantonaitzeko bia batek, gehien errepikatzen denak, errazenak. Rosalesek eta McMurtryk ireki zuten, sokaldi batekoa da, eta gorago jarraitu ez zutenez, ez zioten izenik jarri ere egin. Gero, norbaitek (zein eskubiderekin?) horrela bataiatu zuen, eta halaxe ageri da Gipuzkoako eskaladen liburuan.
Guk, gaurkoan, hitzetik hortzera erabili dugu esaldi hori, Labarganetako haitzetan hartu dugun gozatua ez dagoelako pagatzerik.
Hitzik gabe
Larunbata, ekainak 9. 15:30ean irten gara Zumaiatik Urkiola aldera, lehengo asteko leku berberara, oraingoan pareta lehorra egongo delakoan eta plaketan gozatzeko asmotan. Esan dute arratsaldean ekaitza etorriko dela, eta saiatu naiz Apolo konbentzitzen kotxea hartu gabe Mariantonaitza joateko; alferrik, noski.
Atxarten, leku berrietan
Gaurkoan beste Atxarte bat ezagutu dugu. Orain arte, Labargorri, Urrestei eta Astxikiko espoloietan ibili izan gara. Gaurkoan, Interneteko krokis batzuk hartuta, Urresteiren hegoaldera etorri gara, Urkiola bidera, leku berriak ezagutzeko asmotan. Ez gara damutuko, ez, etorri izanaz.
Jentilbaratzan arratsalde pasa
Plan ederra daukagu larunbat arratsalderako: Jentilbaratzako arista. Sikiera eguraldiak aguantatuko balu…
Pedrizako granitoari begira
Lehengoan Kopakoarrin, gaurkoan Madrilgo Pedrizan, granito ederrean ibili gara. Kopakoarrin, ikusi ez ezik, gozatu ere egin genuen; Pedrizan, berriz, zeinen ikusgarria den baieztatu eta hurrengoa arte agur esan besterik ez.
Kopakoarriko granito ederrean
2006ko Nafarroa Oinezera gindoazela, Berara, Oiartzun aldetik Aritxulegiko gaina pasa eta Endara urtegira iristen, begirada errepidetik aurrealdeko mendira joaten zitzaidan etengabe. Izan ere, Kopakoarrik sekulako itxura dauka eskalatzeko. Jakin banekien han eskalatzen zela, eta berezitasun nabarmen batekin, gainera: granitozko haitza izatea. Neure buruari agindu nion hurrengo batean joan behar genuela hara eskalatzera, eta, hara, oraingoan probatu dugu bere edertasuna.
Atxarteko espoloietan
Santelmo errepetizioak herrian, baina larunbat gauean "Hamlet" entzun eta parranda egin baino nahiago izan dugu igande goizean eskalatzera joan. Eguna garbi eta zoragarri argitu du, eta badirudi ez zaigula damutuko. Atxartera goaz, aspaldiko partez.
Itoitz ez, San Fausto bai!
A zer gogoa Ostegun Santua iristeko! Hitzordua aspaldi jarrita geneukan, lehenengo opor-egunean eskalatzera joateko, eta azkenean bazirudien eguraldiak ere lagunduko zuela. Ez geneukan garbi nora joan, baina haitza ukituko genuen, azkenean!