Musikountry

Zuzendarien argazkia

Ohitura den bezala, aurten ere Zumaiko abesbatzek kontzertua eskeini dute elkarrekin: Beheko Plaza  Abesbatza eta San Pedro Abesbatza.Mari kalea itxita dagoenez, beste toki bat aukeratu behar zela eta oso ona izan da aukera: Ardantzabide plaza. Leku txikia eta goxoa da horrelako ekintzak antolatzeko. Zaratarik ez dago eta musika oso ondo entzuten da. Ari dira txoko berriak ateratzen pixkanaka kontzertuentzat aproposak direnak, beheko plazatik at. Aberasgarria da.

Gauza bat dut garbi: Zumaian musikak badu bere tokia. Zumaiak musika maite du eta baloratzen du. Ikusi besterik ez zegoen zer jende kopuru etorri den gaur bi abesbatza hauen emanaldia ikustera. Beste batzutan Musika Banda izaten da. Eta beste batzutan beste hainbeste kontzertu eta ekitaldi. Izan ere, Udal Kultura arlotik bultzada haundia jasotzen du musikak eta hori ere oso lagungarria da. Baina beti idea berberarekin geratzen naiz: Zumaian musikak badu bere tokia. Eta hori izugarri ona da. Neu ez naiz zumaiarra (nahiz eta pixka bat sentitu). Baina gauza inportante hau segituan ikasi nuen herri honetan: musika gozatzen, sentitzen eta errespetatzen du zumaiarrak. Eta hori musikariontzat eskertzekoa da.

 Beheko Plaza Abesbatzak eman dio gaur hasiera emanaldiari. Ikusgarria da hirurogei urtetik gorako pertsona hauek nola kantatzen duten lau ahotsetara! Afinazioa, matizak, tinbrea landuz. Inoiz beste edozein herriko jubilatuen abesbatzaren bat entzun duenak badaki baloratzen Beheko Plazakoek egiten dutena. Eta zalantzarik duenak, ikus dezala horrelako beste edozein koru.

Programa dotorea eta jantzia prestatu du Agustin Zubimendik. Berak badaki ikuslegoaren txaloa probokatzen. Eta ondo egiten du gainera. Emaitza: ezin hobea. Jendea gustura eta txalo zaparrada eskeiniz. Jakina!

 Jarraian San Pedro Abesbatza. Beste produktu bat. Gazteagoak, jantzia ere kolorekoa. Kantatzeko jarrera aktiboa eta benetan disfrutatzen ikusten zaie. Oso doinu zaindua eta aipatzekoa: enpastea, benetan lortua.

Faktore berria sartu dute San Pedrokoek: eszena. Mugimenduak eta dantza. Koreografia apur bat ere! Denak eserita lurrean kantatzen  su baten inguruan baleude bezela. Oso polita ideia. Eta gainera koruko batek gitarra jotzen, Rosana bera ematen zuen begiak itxita (ZORIONAK  Manu!!)

Ohiko laguntza pianoan Mari Karmen Azpeitia, beti apala eta erdi-ezkutuan, baina beti bere tokian, lana ondo eginez.

Azken finean, kontzertu oso atsegina eta oso polita. Egitaraua mamitsua. Ordubete jota. Azken akordeekin batera eliz-dorrean hamaikak jotzen. Zer polita musika kanpai hotsarekin nahasten denean, ezta?

Aipatzekoa ere jendearen jarrera. Isiltasun osoan musika entzuten. Hau ez herri guztietan ikusten. Beste edozein herritan umeek jolasten musikaren inguruan ez dute molestatzen, hain da haundia zarata dagoena. Hemen berriz, edozer gauzak momentua hausten du. Hori da hori konzentrazioa.

Beste gauza bat aipatu nahi nuke, nire iritzi pertsonaletik, noski: zein ederra da musikariok elkartzen garenean eta elkarrekin egiten dugunean lan. Hori da egia bakarra: elkarrekin egin behar dugu lan. Horrela lortuko dugu musikaren duintasuna. Gure indarrak batu behar ditugu, gure ilusioak eta proiektuak. Bide horri eutsi behar diogu eta horrela musikaren haunditasuna deskubrituko dugu.

Besterik ez. Pozik bueltatzen naiz etxera kontzertu polita ikusi eta gero. Gaur oso pozik etorri naiz, herri honen harro sentitzeko arrazoiak ikusi eta gero.

Hala ere, ez nago ziur denok ikusten dituzten faktore positibo hauek. Batzutan gure etxeko epailerik gogorrenak gara…

ZORIONAK DENOI eta segi kantatzen, hori baino gauza politagorik ez dago eta!