Banpiroa kalez-kale zebilen, eguneko jatorduaren bila. Zoko ilunetatik mugitzen zen, kalean agertzen ziren pertsona gutxiak izutu ez zitezen.
Isiltasuna zen bere gakoa, iluntasunean inor ohartu gabe mugitu eta, bere harrapakina ustekabean ehizatzea. Auto, farola eta antzekoekin ordea, gero eta zailago gertatzen zitzaion gauez oharkabean mugitzea. Gau hartan ere, eguna argitzeko ordubete eskas falta zela baraurik jarraitzen zuen.
Kalearen bestaldean bikote bat sumatu zuen. Erlojuari begira zeuden, diskusio betean.
Banpiroa bere ezkutalekutik atera eta, poliki, biktimetarantz hurbiltzen hasi zen. Kalea isiltasunean zeharkatu zuen, erlojuari begira jarraitzen zuen bikotea ezertaz jabetu gabe. Haien gainera salto egiteko prestatu zen banpiroa: hankak tenkatu eta letaginak atera zituen.
Orduan agertu zen lehen eguzki-izpia zeru ertzean. “Nola da posible?” asaldatu zen banpiroa. “Ez da horren berandu!”, pentsatu zuen irtetera zihoan eguzkitik ihes egiteko bide bat bilatzen zuen bitartean.
Mugitzen hasi zenean bi lagunen arteko hizketaldia iritsi zitzaio:
—Esan diat! —bota zuen lehenak erlojuari begira—. Gaur gauean aldatu ditek ordua eta gaur lehenago argitzen dik! Goazen etxera!
Bigarren eguzki izpiak errauts bihurtu zuen banpiroa, hau gertatuaz jabetzen zen bitartean: ordua aldatu zuten bezperan eta, bera, ez zen enteratu.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Ez dago iruzkinik hemen: "Banpiroa"