Euria maite zuen gizona pozik zegoen.
Udazkena iritsi zenetik euria ari zen gogotik egiten. Kaleak bustita zeuden, giroa grisa zen eta bihotza zoriontsu sentitzen zuen.
Euria maite zuen gizona gozatzen ari zen.
Eguna joan, eguna etorri, leihotik begiratuta euria baino ez zuen ikusten eta, berak, orduak ematen zituen kristalaren atzean, euri-tanta lodien dantzaz gozatuz. Irratia pizten zuen orduro, eguraldi-iragarpena entzuteko eta, irribarre bat agerian itzaltzen zuen berehala, eguraldiak antzera jarraituko zuela entzunda.
Euria maite zuen gizonak une gozoa bizi zuen. Soberan zituen orain mangera eta bestelako trikimailuak. Berekin bizi ziren barraskilo eta igelak ere pozik sumatzen zituen, batzuk saltoka, adarrak airean besteak, haiek ere giroaren umeltasuna gozatuz.
Eguna leiho aurrean igarotzen zituen, kaleak lasterka zeharkatzen zituzten oinekoei begira, putzuak zapaltzen zituzten autoekin gozatuz eta, batez ere, kristala kolpatzen zuten euri-tanten sinfonia maitatuz.
Euria maite zuen gizonak kristal atzetik maitatzen zuen euria. Ez zen kalera irteten.
Bustitzea gorroto zuen.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Ez dago iruzkinik hemen: "Euria maite zuen gizona II"