Mikroipuin-labea

Gaiztoa tiroka atera zen banketxetik.
Airera pare bat tiro egin, eta diruz betetako zakua zaldian lotzera joan zen laster batean.
Bi zaldi zeuden lotuta banketxe kanpoan: bat bere betiko zaldi beltza zen, zaldi urduria, azkarra zalantzarik gabe. Ondoan zaldi zuri bat zegoen, itxura lasaiarekin, motela seguru asko. Gaiztoa bere zaldi beltzera zuzendu zen azkar, baina azken unean zalantza egin zuen.
“Zaldi motelena hartzen dut beti”, pentsatu zuen bere baitan, “eta nazkatuta nago. Oraingoan ez naute harrapatuko”.
Bere zaldia hartu beharrean zaldi zuria hartu zuen, bere zortea aldatu asmoz. Zaldi gainera igo orduko ziztu bizian atera ziren biak, bere zaldi beltzak inoiz egingo ez lukeen moduko lasterraldia eginez.
—Aupa! —oihukatu zuen gaiztoak pozik zaldi gainean—. Oraingoan ez naute harrapatuko!
Eta ez zuten harrapatu, amildegi batetik behera erori baitzen.
Gaiztoa ez zegoen ohituta zaldi azkarretan ibiltzera.

Trackback URL