Mikroipuin-labea

Liburu berrien usaina maite dut.
Zirrara berezia sentitzen dut liburu erosi-berria zabaldu eta haren orrialde gozoen artean sudurra sartuta arnasa sakon hartzean. Ez dago horrelako sentsaziorik.
Haurra nintzelarik eskolako lehen eguna maite nuen, beste umeek ez bezala. Liburu berriak jasotzen genituen orduan, eta haien orrialdeak zabaltzean biziko nuen plazer eztandaren irrikan egoten nintzen. Eskolako lagunek ezin zuten ulertu liburu berriak jasotzeak suposatzen zidan poza, eta arraro begiratzen ninduten orrialde artean murgilduta aurpegiratzen nuen estasi-begirada ikustean.
Heldutasunera iristean, liburu-dendak bihurtu dira nire plazeraren tenplu. Liburuz liburu nabigatzen dut orrialde inprimatu-berrien artean gozamen uneak biziz. Orduak joaten zaizkit hango usain eta zorabiotan galduta.
Horregatik, nire urtebetetzean oparitu didaten liburua desengainua izan da niretzat. Pozarren zabaldu dut oparia biltzen zuen kaxa, urtero bezala liburu berri-berria eskutan izateko desiran, han ezkutatzen ziren orrialde gozoetan zain izango nuen plazeraren bila.
Ez da izan, ordea, nik espero nuen modukoa.
Liburu elektronikoek ez dute berri usainik.

Trackback URL