Mikroipuin-labea

Deseroso sentitzen zen.
Ez zuen inoiz atxikimendurik sentitu gizartearekiko, edo egunean zortzi ordu tailer batean egoten zirenekiko. Baina oraingoa desberdina zen. Eta horrek, deseroso sentiarazten zuen.
Janari bila ari zen zakarrontzi barrutik berriz begiratu zuen kalearen bestaldean zegoen etxerantz: mutil gaztea zen han ikusten zuena, leihotik begira. Normalean aurpegi ezezagunak ziren begira izaten zituenak, baina hau bertakoa zen. Bere herrikidea zen.
Bere ikaskidea zen.
Eta horrek, deseroso sentiarazten zuen.
Mutilak, une batez, leihotik zuzenean begiratu zion, eta bat-batean, elkarren begiradak gurutzatu ziren. Bere deserosotasunean zer egin ongi jakin gabe buelta eman eta zakarrontzi barrura sartu zen.
“Ez nau ezagutu” pentsatu zuen jateko zerbaiten bila zabor-poltsak zabaltzen zituen bitartean.
Baina zabor arteko janariak ez zion barrena betetzen.
Deseroso sentitzen zen.

Trackback URL